Her Güne Bir Fotoğraf #Gün8

Yıllar yıllar önce heves ettiğim ve yapmak istediğim bir şey vardı. 

30 günde 50000 kelime yazmak hayali.

Birçok işte olduğu gibi bunda da bir heves başladım ve bu iş de yarım bırakılmış işler listeme eklendi.

Gel zaman git zaman geçmiş zamanlı postlar paylaşmaya başladım.

Neden çünkü bir işi yarım bırakmayı sevmiyorum. 

Bu yüzden de kendimce bu yöntemi buldum. 

Bu planım hala devam ediyor. 

Ama şimdi bu durumu burada çok çok sınırlı sayıda okuyucuma ve kendime de itiraf ettiğime göre, şimdiden geçmişten gelecekten çeşitli çeşitli şeyler yazabilirim artık. 

Bu fotoğrafı nerede çektiğimi hatırlıyorum. 

Bir meslektaşımın evini ziyaret etmiştik. 

Ne zaman onun evine gitsem hayran kaldım, özendim. 

Evimin onun evi gibi olmasını istedim. 

Şimdi düşünüyorum da insan nasılsa evi de öyle oluyor. 

Ben o arkadaş gibi bir insan değildim. 

Bu yüzden de evim onun evi gibi olmayacak, benim evim Nagihan'ın evi gibi olacak. 

O arkadaşın evine benzetseydim de muhtemelen yaşanılan o mekan bana huzur vermeyecekti. 

Öyle işte. 

Uzuuun bir yazı yazarım ümidi ile başladım ama şimdi kalkmam gerekiyor. 

Her Güne Bir Fotoğraf #Gün7

"Sonra şunu söyledi Ahmed Ağa: Gardaşım, dedi, her köşeyi dönüşünde, her sokakta bir salih kimseye selam verirsin bu Konya'da... Sakın terk etme!..."

Konya'ya ilk geldiğim zamanlar geliyor aklıma. 

Hele o ilk gün ne de çok ağlamıştım. 

Ne işim var benim burada diye. 

Yazın sonunda geldim ben bu kurak iklime. 

Geldiğim yer ise Trabzon'du. 

Bol yağışlı, bol nemli, bol yeşilli ve bol dağlı 

😊 

Her yere bakınca yeşil görüyordum, şimdi ise sarı görüyorum. 

Etrafıma bakıyorum her yer düz, dümdüz. 

Komik gelebilir ama bu düzlük beni çok korkutmuştu o zamanlar. 

Bu şehre geldiğim ilk 4 ay benim için çok zordu. 

Yeni bir yere yeni bir yaşama alışmak çok zordu. 

Sonra ne mi oldu? 

:)

 Alıştım.

 Sevdim ben bu şehri.

 O insana huzur veren havası sardı beni, her yanımı.

 Ve kaldım bu şehirde. 

Güzel şehir vesselam.

 Görülmeye değer :) 

Yaşanılası. 

Sevilesi...

Her Güne Bir Fotoğraf #Gün6

Geçenlerde eşimin köyüne gitmiştik.
Köydeyken gökyüzünde ne kadar da çok yıldız var diye düşündüm.
Şehir hayatında gökyüzünün güzelliğini ne yazık ki göremiyoruz.
Hoş şehirli insanlar artık telefonlarından başka şeylere de bakmaz oldular ama bakan da göremiyor atık.
ANLAM'ı hayatımızdan ne kadar da uzaklaştırdık di mi?

Her Güne Bir Fotoğraf #Gün5

Bahar okuma şenliğinde okuduğum iki kitaptan biri "Ladikli Ahmed ağa". Bu kitabı okurken bakış açım değişti bir çok şeye karşı. İmkansız diye adlandırdığım sınırları sık sık sorguladım. Olabilir mi? Oldu mu? Yalan mi? Gerçek mi? Bir sürü soru dolaştı kafamda. Zaman ve mekandan münezzeh bir insan olan Ladikli Ahmed Ağa'nın hayatını o zamanlar bizzat Ahmed Ağa'yı tanıyan insanların dilinden  anlatıyor bize yazar. Biyografi anlamında okunabilecek bir kitap. Tabi kafanızda oluşabilecek tüm soru işaretlerine hazırlıklı olun derim .

Her Güne Bir Fotoğraf #Gün4

Plastik çiçeklerin bende çağrıştırdığı şarkı Emre Aydın'dan Hoşçakal şarkısı. Yolumu değiştirdiğim bir günden küçük bir manzara, sahte ama güzel...

Her Güne Bir Fotoğraf #Gün3

Öğretmenlikte 3. yılımın sonlarına geliyorum. 

Ve meslekteki bu yılım benim için tecrübelerle doluydu. 

Ayaklarım daha çok yere bastı.

İyiyi ve kötüyü aynı kefede gördüm, yaşadım.

Bunları yaşarken çok zor günlerim oldu. 

Adaletimi sağlamaya çalıştığım, bunun için savaştığım, kendimden ödün verdiğim ama yine de o adaletin sağlanmadığı günlerim oldu. 

Yukarıdaki fotoğraf müdür yardımcılığa veda pastamdı. 

Müdür yardımcısı olarak görevlendirildiğim okulda bana veda partisi yapmışlardı 

Gitmeseydim benim için çok zor olacaktı. 

Henüz kararımdan pişman olmadım. 

Umarım da olmam 

Her Güne Bir Fotoğraf #Gün2

Bahar mevsimi bana dert ve sıkıntı getirdi bu yıl. Ama gülümseyerek açan çiçekler iyi geliyor insan psikolojisine :) Her yerde çıkıyor karşıma ağaçlarda açan çiçekler. Güzellik görmek için başımı eğmeme gerek kalmadan görebiliyorum onları. Eğer şehir merkezindeyseniz benim gibi kokularını almak zor gelebilir fakat, şanslıysanız kokuların ruha dinginlik veren etkisini yapaylıktan uzak bir şekilde kafanızın içinde hissedebilirsiniz :) 

Her Güne Bir Fotoğraf #gün1

Buradaki yazımda bahsetmiştim. Her güne bir fotoğraf çekmeyi ve 1667 kelime yazmayı düşünüyorum. Umarım gerçekleştiririm bu isteğimi.

• Başörtü aksesuarı olarak broşları çok seviyorum, geçen yıl bir öğrencimin hediye ettiği en çok kullandığım kelebekli broşum :) 
• Türk dizisi izlerken yani alt yazılı bir şey izlemezken elimin boş durmasını sevmiyorum. Bu sebeple yeni bir şal başladım kendime, biraz acemi işi ama hoş gözüküyor :) Bu şalı yaparken de bana aracı olan sevgili tığım :) Not: Benim için kıymetlidir kendileri :)